Σεβαστοί Πατέρες,
κ. Αντιπεριφερειάρχη
Κυρίες και Κύριοι
Φίλες και Φίλοι
Αγαπητοί επισκέπτες-λουόμενοι,
Αγαπητοί συγχωριανοί,
καλησπέρα σε όλους.
Καταρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη διοίκηση του Συλλόγου για την πρόσκληση και να συγχαρώ όλους τους διοργανωτές (διοίκηση – εθελοντές) για την 13η επιτυχημένη διοργάνωση των Ποζαρίτικων.
Δε θέλω να αναφερθώ στα αυτονόητα.
- 1. Ότι τα ποζαρίτικα είναι πια θεσμός.
- 2. Ότι είναι το μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός του καλοκαιριού στο Δήμο μας και γιατί όχι, ολόκληρου του Νομού Πέλλας.
Θέλω να πω λίγα λόγια για το τι νιώθω εγώ σήμερα.
Φίλες και φίλοι
Αγαπητοί συγχωριανοί ,
Το καλοκαίρι είναι η κύρια εποχή διαφόρων πολιτιστικών εκδηλώσεων, γιορτών και πανηγυριών. Συνηθίζεται ο δήμαρχος να απευθύνει έναν χαιρετισμό.
Σήμερα όμως τα πράγματα δεν είναι απλά. Είμαι εδώ μπροστά σας, στα ποζαρίτικα για πρώτη φορά ως δήμαρχος.
Δεν θα ακούσετε από μένα, τα τετριμμένα πολιτικών ή άλλων δημάρχων. Δεν θα σας πω πόσο, «βαθιά συγκινημένος είμαι», δεν θα σας πω για το πόσο σπουδαία είναι η γενέτειρα μου, πόσο την αγαπώ και πόσο αγαπώ τους συγχωριανούς μου.
Με ξύλινα λόγια και συνηθισμένες ομιλίες δεν βγαίνει αυτό που θέλω να πω.
Είναι περιττό να εξηγήσω πώς βρέθηκα στα κοινά του χωριού μας και στη θέση του δημάρχου, γιατί απλά χωρίς εσάς τίποτα από αυτά δεν θα είχε γίνει. Νιώθω πως ανήκω στην τοπική αυτοδιοίκηση από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Θυμάμαι βέβαια την πρώτη επίσημη, ας πούμε εμφάνισή μου, αλλά και αυτή, έχει την σφραγίδα του χωριού μας.
Φίλες και φίλοι.
Αγαπητοί συγχωριανοί,
Εδώ γεννήθηκα, εδώ μεγάλωσα, εδώ ρίζωσα, εδώ ζω και εδώ θα συνεχίσω να ζω.
Παραφράζοντας τα λόγια ενός σπουδαίου καλλιτέχνη, μπορώ να πω ότι, «δεν θα μάθω ποτέ τι θα έκανα κάπου αλλού, όμως ξέρω καλά πως ο τόπος μου ο ίδιος, με έσπρωξε να καταπιαστώ με τα κοινά. Ίσως γιατί με έζωνε από παντού η ομορφιά του, ο τρόπος που εκφράζονταν οι άνθρωποι, τα γλέντια, τα τραγούδια, αλλά και οι θρήνοι και τα πένθη». Ίσως απλά να με βαραίνει ένα χρέος να προσφέρω όσα περισσότερα μπορώ και να αφήσω κάτι σημαντικό πίσω μου.
Θυμάμαι το χωριό μας όπως ήταν πριν από 40 και χρόνια. Τα λίγα που είχαμε, αλλά ήταν αρκετά για να γεμίζουν τις ψυχές μας. Την απλότητα των ανθρώπων και των σπιτιών μας. Θυμάμαι την αρχοντιά και την αξιοπρέπεια των γερόντων, την ανιδιοτέλεια στις σχέσεις, το χέρι βοήθειας που πρόθυμα έδινε ο ένας στον άλλον. Την εργατικότητα και τον καθημερινό σκληρό αγώνα των συγχωριανών μου. Τη βαθιά πίστη τους για ένα καλύτερο αύριο. Αυτές οι μνήμες, όσο παράξενο και αν ακούγεται, μπορούν να μας κρατήσουν όρθιους μέσα στην ζοφερή περίοδο που περνάει η χώρα.
Αισθάνομαι τυχερός που είδα το χωριό μου να σηκώνεται. Να ανεβαίνει, να γίνεται γνωστό, να φιλοξενεί Έλληνες και ξένους, λες και αυτή να ήταν η μοίρα του. Η φύση μας χάρισε απλόχερα την ομορφιά της, και εμείς πρέπει πάντα, να σεβόμαστε αυτή την ευλογία.
Φύση, πολιτισμός και η εργατικότητα είναι μερικά από τα ατού του Λουτρακίου και άσσος, η νεολαία μας. 'Όλοι αυτοί οι νέοι που δίνουν ζωή στο χωριό μας. 'Ολοι αυτοί που χορεύουν αυτές τις μέρες ομορφαίνοντας τα ποζαρίτικα. Όλοι αυτοί που δεν γυρίζουν την πλάτη τους στην παράδοσή μας.
Ο Τσέχος (όχι ο Γιάννης ο δικός μας) αλλά ο Μίλαν Κούντερα γράφει: «η πάλη του ανθρώπου ενάντια στην εξουσία είναι η πάλη της μνήμης κατά της λήθης».
Η ανάκτηση της μνήμης και της ταυτότητάς μας, δημιουργεί συνθήκες για την αλήθεια. Δηλαδή τη μη λήθη.
Η Νεολαία μας μπορεί να είναι πρωτοπόρα. Πρέπει να δώσει ένα νέο όραμα για το αύριο (όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν παραδίδουμε ότι καλύτερο στα παιδιά μας, άλλωστε η σημερινή ελληνική πραγματικότητα το αποδεικνύει ). Να δώσει ένα όραμα για το οποίο θα αξίζει να αγωνιστούμε όλοι μας.
Κάποιοι από σας λέτε μέσα σας, τι είναι αυτά που λέει ο Πασόης αφού οι περισσότεροι νέοι απαξιώνουν την πολιτική και δεν ασχολούνται ενεργά με τα κοινά. Αν αναρωτιέστε ότι αυτό μπορεί να αλλάξει, απαντώ ναι. Μπορεί να αλλάξει. Αρκεί πρώτα να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι τις προσδοκίες μας από την Τ.Α αλλά και από τη πολιτική. Να αλλάξουμε την νοοτροπία μας, ακόμη και στην καθημερινότητά μας. Να ξανασκεφτούμε δηλαδή τα πράγματα με άλλο τρόπο. Να σκεφτούμε ότι, η ενασχόληση με τα κοινά πρέπει να σημαίνει ¨κοινωνική φιλοδοξία¨ και όχι ατομική. Να κατανοήσουμε όλοι ότι, κανένας δεν μπορεί να κερδίσει μόνος του σε μια κοινωνία που σε συλλογικό επίπεδο χάνει.
Φίλες και φίλοι, συγχωριανοί μου,
Σήμερα όπου και αν ρίξω το βλέμμα μου, βλέπω και ένα οικείο πρόσωπο, έναν δικό μου άνθρωπο. Πέρα όμως από το πρόσωπο σας, βλέπω και μία ιστορία, Ένα γεγονός. Μια ή περισσότερες στιγμές που μας ενώνουν. Όλοι, είτε το θέλουμε είτε όχι, είμαστε μία ψηφίδα ενός ψηφιδωτού που το λένε Λουτράκι. Ακόμη και αυτά που αποφασίζουμε και πράττουμε μόνοι μας, δημιουργούν ένα αντίκτυπο στο σύνολο. Στο χωριό μας.
Τον Νοέμβρη του 2010 η επιλογή που έκανε ο καθένας σας, ξεπέρασε τα γνωστά εμπόδια που διχάζουν τις κοινωνίες και τα χωριά. Επιλέξατε πρώτα ως Λουτρακιώτες. Ως σύνολο. Ως ένα χωριό με ιστορία και συνείδηση. Έτυχε σε εμένα η τιμή, να μπορώ να στέκομαι εδώ μπροστά σας, σήμερα, ως δήμαρχος του Δήμου Αλμωπίας. Μέχρι το τέλος της ζωής μου, θα θυμάμαι την τιμή που μου κάνετε, και θα προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να ανταποκριθώ στις προσδοκίες του συνόλου. Οφείλω πολλά, πάρα πολλά στο Λουτράκι, και θα δώσω μία και μόνο υπόσχεση. Όπως σας κοιτώ στα μάτια όλους σήμερα έτσι θα μπορώ να σας κοιτώ και στο τέλος της θητεία μου.
Είμαι ένας από εσάς και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα.
Πάντα εδώ, στα δύσκολα μα και στα όμορφα. Πιστός στην ιστορία που κουβαλάει στις πλάτες του αυτός ο τόπος, πιστός στις αξίες και στις ανάγκες του.
Φίλες και φίλοι,
αγαπητοί επισκέπτες – λουόμενοι,
Η νέα Δημοτική Αρχή καθώς και η νέα διοίκηση των Λουτρών θα δώσει όλες τις δυνάμεις της και θα εργαστεί για τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και την καλύτερη αξιοποίηση των εγκαταστάσεων των Λουτρών, ώστε οι λουόμενοι – επισκέπτες να έχουν τις καλύτερες υπηρεσίες και να γίνει πιο άνετη η διαμονή τους.
Θέλω να σας ευχηθώ να είστε όλοι καλά, και να περάσετε καλά.
Σας ευχαριστώ.
